öyle işte
koşmak var aklımda uzun uzaklara
bir kelimeyi binlere bölmek
içimde uyuyakalmış bir kadın
kimse uyandırmasa
artık şiiri çağırmıyorum başım sıkışınca
sorular da yok kafamı karıştıracak
ne uzun boylu laleler, ne nergis
ne yemişi dalların ağırlaştıran
neye yarar gidenin ardından
getir demek ey hayat yüzlü kadın
getir gümüşe evrilen geleceği
bir bir solar günler
bir orman ağaç ağaç ölür
sen hangi ağacımdın benim
toprağınla yittin giderken
her yarım esirgenmiş bir günahı tanımlarken bu akşam
ayazlarını da al, sırmalarını da dökülen yüzün
bende toy bir atın ilk düşüş ağrısı
ilki onca şeyin kilitli kalsın
söylesem
açılırdı ya kapısı susmaların
sustum
söylemek sana kaldı
