Biliyorum en irinlisi benim,
karanlığın gözündeki parmaklar da benim
satacaktım beynimi dün
yarına sakladım şarabı
zengin yeridir cerahat
bilgelik gibi yani sade ve derin
biliyorum en zehirlisi benim
kendi gönünden zehir diken de benim
yalçınım zindanımda
her burduğumda zembereğini
yaklaştı zamanın küfrü
gönümden sayfalara döken de benim
böyle dişledim hayatı
uçmaya hazır gaga gibi
ben yaymasaydım irin, zehir
sen kim olurdun ki puşt
iyiliklerin kitabını yazasın
